Hate X Love แค้นรักปักหัวใจ

Title :: Hate X Love

Author :: ~ ShiN RaE JaE ~

Category :: Drama,Erotic??

Pairing :: Hangeng/Hyukjae , Kibum/Donghae , Kyuhyun/Sungmin , Siwon/Hechul

 

"เริ่มทำงานวันพรุ่งนี้นะ...อย่ามาสายล่ะ"   ชินดงพูดขึ้นหลังจากที่ร่างเล็กออกมาจากห้องทำงาน

"อ่าครับ...แล้วเรื่องชุดล่ะครับ...ผมยังไม่เห็นได้เครื่องแบบแบบพวกคุณเลยนะครับ"

"เอ๋...บอส..เค้าไม่ได้บอกไว้เหรอ...นายเป็นถึงเลขาน่าจะไม่ได้ใส่ชุดแบบพวกชั้นนะ...งั้นแต่งไปรเวทมาก่อนละกัน"   ชินดงอธิบายพลางเดินไปส่งร่างเล็กถึงหน้าห้าง

"เอ่อ...ขอบคุณมากนะครับคุณ..."

"ผมชื่อ ชินดงฮี ครับเรียก ชินดง ก็ได้นะครับคุณเลขา"

"ครับ...ผมลี ฮยอกแจนะครับ  ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"  ร่างเล็กทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไป

"นั่นเลขาใหม่ของบอสเหรอ...ชินดง"พนักงานคนหนึ่งถามขึ้น

"อืมช่าย...ชั้นยังงงอยู่เลย...ชั้น่านประวัติเค้านะ...เค้าก็จบปริญญาตรีเหมือนคนทั่วๆไปอ่ะ...ประวัติการทำงานก็ไม่มี..แต่ทำไมบอสถึงรับไว้อ่ะ...ทั้งๆที่เมื่อกี้มีคนจบปริญญาโทปริญญาเอกถึง 5 คน แต่บอสกลับไม่เอา"  ชินดงขมวดคิ้วอย่างสงสัย

"นั่นสิ...สงสัยถูกใจมั้ง  555+"

"อ่านะ...ช่างมันเถอะเราไปทำงานของเราต่อกันดีกว่า"   ชินดงพูดจบก็เดินนำเพื่อนของตนเข้าที่ทำงานไป

วันต่อมา  -

"สายแล้วๆตายแน่ๆทำงานวันแรกก็สายเลย...ทำไงดีละเนี่ย"  ร่างเล็กบ่นกระปอดกระแปดพลางรีบวิ่งออกจากห้องพักก่อนจะกวัวกมือเรียกมอเตอร์ไซด์ที่กำลังผ่านหน้าพอดี

"พี่ครับ!!รอด้วย..จอดก่อน"  ฮยอกแจตะโกนสุดเสียง

คนขับรถมอเตอร์ไซด์เตรียมหักเลี้ยวเข้าจอด   หากแต่ว่ามีรถลีมูซีนคันหรูเข้ามาจอดตัดหน้าซะก่อน

"ไงคุณเลขา....นี่คุณไฮโซขนาดนั่งรถมอเตอร์ไซด์ไปทำงานเลยเหรอเนี่ย....ว่าแต่นี่มันสายแล้วไช่เหรอ"  ฮันกยองพูดหลังจกที่เลื่อนกระจกรถลงมาแล้ว

"อ่า...คือผมตื่นสายครับต้องขอโทษด้วยนะครับ..."   ร่างเล็กพูดพลางก้มหัวขอโทษอย่างกระวีกระวาดฮันกยองมองคนตรงหน้าอย่างขำๆ

"งั้นไปกับชั้นไหมล่ะ..ยังไงห้องทำงานนายกับชั้นก็อยู่ใกล้ๆกัน"   ร่างสูงเอ่ย

"เอ๋...จะดีเหรอครับ...มันจะไม่เหมาะ..."

"ทำไมล่ะ...หรือว่านายรังเกียจชั้นขนาดไม่อยากนั่งรถด้วยกันเลย...."

"เอ่อ...ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ...ง่า...ก็ได้ครับ...เฮ้อ...พี่คนขับมอเตอร์ไซด์ครับไปได้เลยครับ...ผมขอโทษที"  ฮยอกแจถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆแล้วหันหน้าไปพูดกับคนขับรถมอเตอร์ไซด์ที่นั่งทำหน้าเซงๆอยู่  ก่อนจะเดินขึ้นรถคันหรูไป

ห้องทำงาน  -

"เอาล่ะ...นี่คือโต๊ะของนายนะคุณเลขา...ส่วนโต๊ะผมอยู่ห้องข้างๆนี่แหละเวลามีงานหรือมีใครติดต่อขอพบก็โทรมาบอกผมก่อนละกัน...เดี๋ยวผมตะโกนเรียกเอง...งานของคุณก็ประมาณนี้แหละ..."   ฮันกยองสั่งด้วยสีหน้าจริงจัง  ร่างเล็กผงกหัวรับคำ

"งั้นเริ่มงานเลยใช่ไหมครับคุณฮันกยอง"   ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นถามหลังจากที่จัดแจงที่นั่งและสิ่งของบนโต๊ะจนเสร็จเรียบร้อย

"อ่าเริ่มเลยก็ได้...แต่เดี๋ยวก่อน"

"หืม...อะไรครับ..."

"วันนี้ถือว่านายมาสาย...คิดว่าผมจะลงโทษคุณยังไงดี"  ฮันกยองถามพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้  ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยหน้าเรียวเริ่มขึ้นสีอย่างอดไม่ได้ก่อนจะค่อยๆตอบเสียงสั่น

"อะ...เอ่อ....ผมขอโทษนะครับ...ครั้งหน้าผมจะมาตรงเวลานะครับ...อย่าเพิ่งไล่ผมออกเลยนะครับ...ถ้ามีอะไรที่ผมทำได้...ผมจะยอมทำทุกอย่างเลยครับ...อย่าเพิ่งไล่ผมเลยนะผมเพิ่งได้งานเป็นครั้งแรกอ่ะครับ"

"หืม...ทุกอย่าง...รวมอย่างนี้ด้วยรึเปล่า"   ร่างสูงพูดจบก็จับคนตัวเล็กกดลงกับโต๊ะทำงาน พลางเอาลิ้วเรียวเลียไซร้บนฝบหน้าของคนข้างล่าง

"อ่ะ...คุณฮันกยอง....จะทำอะไรน่ะครับ...อะตรงนั้น!!"   ร่างเล็กดิ้นขลุกๆอยู่ข้างใต้และเริ่มร้องอย่างเสียวซ่านเมื่อร่างสูงเริ่มเอามือหนามาคลอเคลียเล่นกับส่วนล่างของเขา


"คุณฮันกยอง....พอ...อุ๊บ!! "    เสียงใสถูกขัดด้วยริมฝีปากร้อนฮยอกแจดิ้นไปมาพยายามจะผลักคนข้างบนออกแต่แรงที่มีอันน้อยนิดนั้นยังไม่สามารถจะทำให้คนข้างบนขยับได้เลยด้วยซ้ำ    ลิ้นร้อนดุนไปมาในโพรงปากของร่างเล็กมือหนาเริ่มอยู่ไม่สุขลูบไล้ไปที่หน้าท้องแบนราบของคนข้างใต้   ก่อนจูบร้อนจะค่อยๆเริ่มมาเล่นสนุกกับคอสวยที่ไร้ร่องรอยใดๆ


"อะ...อ่า...อย่าครับ...ตรงนั้นเดี๋ยวคนเห็น...อะ..."  ร่างสูงไม่ฟังอะไรก่อนจะขบเม้มคอสวยนั้นจนเป็นรอยแดงเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของทันที   พร้อมกับลุกขึ้นมาจัดเสื้อที่ยับยู่ญี่อันเนื่องมาจากภารกิจที่ผ่านมาเมื่อสักครู่   ทิ้งให้คนตัวเล็กนอนไม่มีแรงอยู่บนโต๊ะ  ก่อนจะพูดเสียงเรียบ


"...นี่เป็นแค่บทลงโทษเล็กๆน้อยๆนะ..."


"คะ...คุณ...คุณทำแบบนี้ทำไม..."  ร่างเล็กพูดเสียงสั่นพลางพยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งอย่างยากลำบาก
"นาย...ไม่จำเป็นต้องรู้...อ้อ....แล้วฉันขอสั่งเลยนะ...คืนนี้นายจะต้องไปทานข้าวกับฉัน"


"...ฮึก...ไม่มีทาง...ไม่มีวัน..คุณมันเป็นคนเลว..เสียแรงที่ผมเคารพคุณ..."  เสียงใสตวาดทั้งน้ำตา

"ก็ลองดูสิ...แล้วนายจะได้รู้ว่าคนที่มันขัดคำสั่งฉัน...มันจะเป็นยังไง"

 

 Hate X Love แค้นรักปักหัวใจ

Title :: Hate X Love

Author :: ~ ShiN RaE JaE ~

Category :: Drama,Erotic??

Pairing :: Hangeng/Hyukjae , Kibum/Donghae , Kyuhyun/Sungmin , Siwon/Hechul  

 

รถลีมูซีนสีดำแล่นเข้ามาจอดในตัวอาคารก่อนจะมีบุรุษมากมายรีบกรูกันออกมาเปิดประตูรถ   เผยให้เห็นร่างสูงที่ก้าวออกมาจากรถคันดังกล่าว

"...
สวัสดีครับคุณฮันกยอง..."    เสียงบุรุษมากมายเอ่ยขึ้นเป็นเสียงเดียวพร้อมโค้งคำนับให้อย่างมีระเบียบ

"
สวัสดีครับทุกคน...อืมวันนี้มีเรื่องอะไรพิเศษรึเปล่าคุณหัวหน้าแผนกชินดง..."  ฮันกยองเอ่ยถามขึ้น

"
เอ่อครับ...คือว่าวันนี้มีคนมาสมัครเป็นเลขาส่วนตัวให้ท่านตั้ง 10คนแหน่ะครับ..."  หนุ่มร่างท้วมเจ้าของชื่อชินดงกล่าวอย่างลวกๆ

"10
คน...เฮ้องานเยอะอีกแล้วสิฉัน...แล้วตอนนี้พวกเค้าอยู่ที่ไหนล่ะ..รีบๆสัมภาสฉันจะได้รีบๆไปเที่ยวต่อวันนี้ฉันมีนัดกะสาวๆ 5 คน"   ฮันกยองพูดอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินเข้าไปในตัวอาคาร

"
เฮ้อ...คุณฮันกยองไปหาผู้หญิงอีกละ....นิสัยแบบนี้ติดมาจากใครน่ะ...เมื่อก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้นี่นา...เฮ้อคุณชายที่เป็นการเป็นงานคนเดิมหายไปไหนน้า"  ชินดงบ่นขึ้นเมื่อร่างสูงเดินออกจากห้องไปแล้ว

"
อ้าวนี่นายไม่รู้หรอกเหรอ...บอสน่ะเป็นยังงี้หลังจากงานวันเกิดเมื่อ 2 ปีก่อน..มันเป็นคืนที่โหดร้ายสำหรับบอส"   บุรุษข้างๆเอ่ยแซมขึ้น

"
อ้อเหรอ...พอดีไม่ได้ไปงานวันเกิดนั้นมั้ง 555+เลยไม่รู้เรื่อง"

"
อ้าวแล้วนาย...ไม่ไปช่วยบอสสำภาษคนรึไง...ขืนไช้เดี๋ยวได้มีรูตรงกลางพุงหรอกเร็วๆเข้า"  บุรุษคนเดิมเอ่ยเตือนสติขึ้นมา

"
เออ...ใช่อ๊ากกก...บอสเอาชั้นตายแน่"  ชินดงรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วทันทีที่พูดจบเพื่อนที่มองดูอยู่ก็อดที่จะขำไม่ได้ก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงานต่อ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

-
ห้องทำงานฮันกยอง -

"
เฮ้อ...คนสุดท้ายแล้วมั้ง...เข้ามา"   ฮันกยองตะโกนเรียกอย่างรำคาญ ก็คนที่มาสมัครก่อนหน้านี้น่ะสิ....จบวุฒิก็ดี...แต่ทำนู่นทำนี่ก็ไม่เป็น....แค่ให้พนักงานบัญชีมาขัดห้องน้ำทำเปนบอกทำไม่เป็นชิ...คนเราต้องเป็นหลายอย่างเด้ชีวิตจะได้มีรสชาติ

"
เอ่อ...ขอรบกวนด้วยนะครับ"   เสียงใสเอ่ยขึ้นขัดความคิดของร่างสูงในทันที  หนุ่มน้อยน่าตาน่ารักผมทองสลวยยาวระต้นคอริมฝีปากเรียวดูอวบอิ่มเดินยิ้มโชว์เหงือกแดงสวย (กร๊าก555+) เดินมานั่งลงตรงหน้า

"
อืม...นายชื่ออะไร..."    ร่างสูงเริ่มยิงคำถาม

"
เอ่อ...ลี  ฮยอกแจครับ...."

"
บ้านอยู่ที่ไหน"

"xxx/xx **--+@5$"    
ร่างลเกตอบกลับไป  

"
อืมจบจากที่ไหนมาล่ะ"

"
อืมที่..........................ครับ"

'
เฮ้อ...จบก็งั้นๆอ่ะจบแค่ปริญญาตรี...ไม่เอาดีกว่าม้างแบบนี้เอามาก็ไม่รู้จะทำอะไรได้...เฮ้อ...ชวดไปอีกคน...แต่แกล้งถามไปอีหน่อยดีกว่า...แกล้งให้ดีใจเล่น...'

"
งั้น...มีพี่น้องกี่คนล่ะ..."

"
เอ่อ...ผมไม่มีพี่น้องแท้ๆหรอกครับ...มีแต่พี่น้องต่างแม่อ่ะ..."  ร่างเล็กเอ่ยขึ้นเสียงแผ่วเบา

"
หืมแล้วพี่คนนั้นเค้าชื่ออะไรล่ะ"

"
เอ่อ...พี่เค้าชื่อ...คิม  ฮีชอลครับ"  สิ้นคำพูดของร่างเล็กก็เกิดความเงียบเข้ามาครอบงำห้องทำงานทันทีฮยอกแจเริ่มระแวงว่าตนน่าจะพูดอะไรผิดซักอย่างแต่ก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร

'
อ๋าตายแน่ๆ...ตกงานอีกแน่ๆอ๊าจะบ้าตายช้านพูดอะไรไม่ดีเนี่ย"

"
พี่ของนายชื่อ...คิม  ฮีชอลเหรอ..งั้นฉันตกลงรับนายเข้าทำงานนะ...คุณลี  ฮยอกแจ ต่อจากนี้ไปคุณคือเลขาส่วนตัวของผม"  ร่างสูงพูดพลางยิ้มกระหยิ่ม

'
อะไรกัน...ทำไมโอกาศแก้แค้นนายมันมาง่ายขนาดนี้นะฮีชอล...ในเมื่อฉันทำลายนายไม่ได้....ฉันก็จะทำลายของสำคัญของนายแทน'


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

[SJ Fiction]Hate X Love แค้นรักปัก

posted on 04 Nov 2009 18:48 by shin-rae-jae

Hate X Love แค้นรักปักหัวใจ

Title :: Hate X Love

Author :: ~ ShiN RaE JaE ~

Category :: Drama,Erotic??

Pairing :: Hangeng/Hyukjae , Kibum/Donghae , Kyuhyun/Sungmin , Siwon/Hechul

 

             โรงแรมชื่อดังของกรุงโซล

"เอาล่ะครับ...ตอนนี้ก็ถึงช่วงเวลาสำคัญแล้วนะครับ...เราจะมานับถอยหลังพร้อมกัน...ผมจะเริ่มนับแล้วนะครับ...10...9...8...7...6...5...4...3...2...1...

happybirthday to boss

happybirthday to boss

happybirthday  happybirthday

happybirthday to boss hangeng" (มันเป็นเพลงที่เพราะมากกร๊าก)

เสียงเพลงจบลงพร้อมกับเสียงปรบมือฉาดใหญ่  ผู้คนในห้องต่างยินดีกับงานวันเกิดของเจ้านายตนเองอย่างสนุกสนานแล้ว

"ยินดีด้วยนะ...ฮันนี่ปีนี้ก็ครบ  20  ปี แล้วยินดีด้วยนะ^^เฮ้อแต่เสียดายจังปีนี้ฉันยังไม่ได้ให้ของขวัญนายเลยน้า"  หนุ่มร่างบางเอ่ยขึ้นเจ้าของชื่อหันมายิ้มให้อย่างอ่อนโยนก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"ขอบคุณมากนะฮีนิม...ไม่ต้องให้หรอกแต่ถ้าเรื่องๆหนึ่งคุณทำให้ผมได้จะดีมาก...ตอนนี้ฐานะของผมก็ดีมากแล้วผมคิดว่า..." 

"หืมว่าอะไรหรอฮันนี่"   ร่างบางเอียงคอถามอย่างสงสัย

ร่างสูงไม่พูดอะไรก่อนจะค่อยๆหยิบแหวนเพรชวงหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

"แต่งงานกับผมนะฮีนิม...."    ร่างสูงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังพาให้คนตรงหน้าอดที่จะอึ้งไม่ได้

"อะ...เอ่อ...จริงๆเหรอ...ฮันนี่..." ร่างบางพูดเสียงกุกกักพลางหลบสายตา

"จริงสิครับ...ฮีนิมไม่เชื่อเหรอ....ผมรักฮีนิมจริงๆนะ....ผมรักคุณคนเดียวตลอดเวลา 1 ปีมานี่ผมไม่เคยนอกใจคุณเลยนะครับ...มันเป็นเหมือนคำสัญญาว่าในอนาคตผมสามารถดูแลฮีนิมได้...ทำไมล่ะครับ...ไม่เชื่อผมเหรอ"  


"ฉันเชื่อนายนะอันนี่...แต่ฉัน..."  

ปัง!!!   เสียงเปิดประตูดังลั่นขึ้นขัดบทสนทนาทั้งหมดภายในห้องได้เป็นอย่างดีปรากฏให้เห็นชายหนุ่มร่างสูงผิวขาวนวลผมดำซอยละต้อนคอดวงตาเรียวดูดุดันแต่แฝงไปด้วย
ความอ่อนโยน

"ซีวอน..."   ร่างบางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจ

"ใช่ครับพี่ฮีชอล...นี่มันอะไรน่ะครับ....พี่ยังไม่บอกเค้าไปอีกเหรอว่าพี่น่ะรักผมแล้ว...."  หนุ่มร่างสูงนามว่าซีวอนเอ่ยเสียงเรียบ คนในห้องล้วนเงียบฟังบทสนทนาที่ชวนตะลึงตรงหน้า

"มันหมายความว่ายังไงครับ..ฮีนิม..." ร่างสูงเอ่ยด้วยเสียงสั่น

"ฮันกยอง...นายน่ะเป็นถึงหัวหน้าบริษัทคู่แข่งฉัน...แค่นี้นายยังไม่รู้อีกเหรอ...พี่ฮีชอลน่ะเค้าไม่ได้รักนายแล้วเค้ารักฉัน...ได้ยินชัดไหม" ซีวอนพูดเน้นเสียงทีละคำพลางหัวเราะอย่างเย้ยหยัน

"มันไม่จริงใช่ไหมครับ...ฮีนิม...มันไม่จริงใช่ไหม...ตลอดเวลาที่ผ่านมา 1 ปี เรื่องสุขเรื่องทุกข์ที่เราผ่านมาด้วยกัน...มันไม่จริงใช่ไหมครับฮีนิมตอบมาสิ!!"   ฮันกยองพูดเสียงเย็นโดยหวังว่าเรื่องที่เค้าคิดทั้งหมดจะเป็นแค่ความฝัน

"มันคือเรื่องจริง...ฮันกยองมันคือความจริงฉันไม่ได้รักนายแล้วฉัน...ฉัน...ขอโทษ..."    ร่างบางพูดขึ้นด้วยเสียงสั่นคลอนน้ำใสๆเริ่มไหลอาบแก้ม

"ทำไมล่ะฉันทำอะไรไม่ดีรึไงฮีนิม...บอกชั้นมาสิชั้นจะเปลี่ยน..."  ฮันกยองอ้อนวอนน้ำตาเริ่มไหลเนียนอาบแก้ม

"ไม่หรอกฮันกยอง...นายเป็นคนดีแล้ว...ดีมากด้วย...นายดีเกินไปสำหรับคนอย่างฉัน..."
บรรยากาศตรงหน้าเริ่มอึดอัดมากขึ้นเมื่อซีวอนเดินเข้ามากระชากตัวฮีชอลที่อยู่ข้างๆร่างสูง

"งั้นฉันเอาคนรักของฉันไปก่อนนะฮันกยอง....ลาก่อน"   ซีวอนพูดพลางจูงมือร่างบางออกไป  ร่างบางหันมามองฮันกยองเป็นครังสุดท้ายก่อนจะขยับปากทีคำแต่ไม่ออกเสียง 

" ฉัน.. ขอโทษ..."     ฮันกยองอ่านปากของร่างบางทีละคำจนร่างบางและร่างสูงเดินลับสายตอาออกไป

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

"ทำไมล่ะฮีนิม...เพราะฉันดีเกินไปเหรอ" ร่างสูงละเมอขึ้นมาทั้งน้ำตา     

"ฝันถึงเรื่องนี้อีกแล้ว...นี่มันก็ผ่านมา 2 ปีแล้วสินะ...หึ..."    ร่างสูงพูดเสียงเรียบก่อนจะยกมือหนาขึ้นมาปาดน้ำตาออกไป

"...ชั้นมันดีเกินไป...หึ...แต่ตอนนี้เธอคงใช้คำพูดนี้กับฉันไม่ได้แล้วละ....หึ...ชั้นจะทำทุกวิธีทาง..ให้คนอย่างเธอ...ได้รับรู้ความเจ็บปวดอันนี้บ้าง"